درمان با موز يحيى صنعانى مىگويد : در مكه خدمت امام رضا عليه السّلام رسيدم . ديدم آن حضرت موزى را پوست مىكند و به امام جواد عليه السّلام مىخوراند . عرض كردم : فدايت شوم اين مولود مبارك است . حضرت فرمود : آرى اى يحيى ! اين مولودى است كه در اسلام پربركت‌تر از او براى شيعيان نيست . ابى اسامه مىگويد : نزد امام صادق عليه السّلام رفتم . حضرت در نهايت مهربانى موزى به من تعارف فرمود و من آن را گرفتم و خوردم . موز ميوه‌اى بهشتى است كه سرشار از ويتامين‌هاى A , B , C مىباشد . لئونس كارليه توصيه مىكند : موز حتما به كودكان خورانده شود زيرا استخوان‌بندى آن‌ها را مستحكم و رشد آن‌ها را سريع مىكند و در بالا بردن ضريب هوش و حافظه‌ى كودكان نقش به سزايى دارد . مصرف موز در معالجه‌ى بيمارىهايى چون ضعف عمومى بدن ، اسهال‌هاى حاد ، ضعف قوه‌ى جنسى ، حبس البول ، ناراحتىهاى كلّيه ، كم‌خونى و زخم‌هاى روده‌اى مفيد است . مصرف موز براى جلوگيرى از سقط جنين توصيه شده است . شيره‌اى كه از موز له شده به دست مىآيد براى درمان يرقان و كاهش تشنگى و درمان سرخك و دندان درد و تب‌هاى مسرى و آنفلوانزا مفيد است . موز نارس يكى از بهترين مواد غذايى براى ضدّ اولسر ( زخم معده ) است . البتّه بايد توجّه داشت كه ميزان قند بالاى موز مصرف آن را براى افراد مبتلا به ديابت با محدوديت مواجه مىكند . مصرف اين ميوه براى افراد سردمزاج مضر بوده و زياد خوردن آن سبب پيچش و نفخ شكم خواهد شد و هرگز نبايد پس از خوردن موز آب نوشيده شود . موز خاصيّت آنتىبيوتيك دارد و داراى مقدار قابل ملاحظه‌اى پتاسيم نيز هست . در مواردى كه بر اثر اسهال شديد يا بر اثر خوردن داروهاى مدر مقدار زيادى آب بدن همراه با مواد معدنى خارج شده باشد ، خوردن موز براى جانشين كردن مواد از دست رفته مفيد و مؤثر است . هم‌چنين خوردن موز در كاهش فشار خون و درمان تصلّب شرايين مؤثر است . تأثير موز بر بهبود زخم معده از دو